4 λεπτά χρόνος ανάγνωσης
Ο πλανήτης βιώνει τρομακτικές στιγμές και βλέπει εικόνες που χαράσσονται στο συλλογικό υποσυνείδητο με βάναυσο τρόπο, και το μόνο αποτέλεσμα που δύναται να φέρει αυτή η κατάσταση είναι την περαιτέρω πτώση του ανθρώπινου όντος, ακόμη πιο βαθιά στα ζωώδη ένστικτά του. Εδώ και μέρες το Ισραήλ έχει ξεκινήσει μια πολεμική διαμάχη και με το Ιράν όπου εκατέρωθεν τα δύο καθεστώτα ανταλλάσσουν πυραύλους. Ουσιαστικά το μόνο αποτέλεσμα που φέρνουν είναι να υψώνουν περισσότερο το μίσος και το αίσθημα εκδίκησης στους διαχωρισμένους πολίτες των κρατών τους, οι οποίοι έχουν μεταβληθεί σε δούλους συνειδήσεως από τα θεοκρατικά συστήματα που έχουν καπηλευτεί την πολιτεία τους.
Από την πλευρά του Ιράν, το 1978 συνέβη η ανατροπή του καθεστώτος του Σάχη του Ιράν και εγκαθιδρύθηκε η λεγόμενη ισλαμική δημοκρατία (που σαφώς καμία σχέση με τη δημοκρατία δεν έχει διότι στη δημοκρατία αποφασίζει ο πολίτης με τη συνείδησή του και όχι σύμφωνα με την πίεση των όπλων ενός δήθεν θεού). Από την πλευρά του Ισραήλ, έχουμε ακόμη ένα τεχνητό κράτος το οποίο καταλαμβάνει έδαφος ώστε να υπάρξει, με συστηματικές γενοκτονίες γηγενών πληθυσμών της περιοχής, Παλαιστινίων, Αράβων κ.τ.λ. με σκοπό να αποκτήσει δικαίωμα ύπαρξης, ώστε να συμβεί η διασύνδεση των ισχυρισμών της Βίβλου με το δημιούργημα κράτους που απαιτείται για την έλευση του υποτιθέμενου ¨μεσσία¨. Άρα εξόφθαλμα παρατηρείται ένα σχεδόν ίδιο αφήγημα περί του δικαιώματος που έχει ένας θεός, όπως κι αν τον λένε αυτόν, στην επιβολή και τον σφαγιασμό των ανθρώπων.
Εν ολίγοις, έχουμε θρησκευτικούς πολέμους λόγω της προσπάθειας δογμάτων να επιβάλουν θεογονία, θεοκρατικό εθνοτικό υπόβαθρο και υβριδικές πολιτειακές κατασκευές καθεστώτων που επιβάλλονται στους πολίτες, καπηλευόμενες το δίκαιο του ανθρώπου στον τόπο, στην ύπαρξή του, στον πλούτο και στην δημιουργία. Αυτό είναι ευκόλως αποδείξιμο αν παρατηρήσουμε τα γεγονότα. Σχεδόν παντού στον πλανήτη έχουν εγκατασταθεί κυβερνήσεις οι οποίες εκτελούν τη βούληση απρόσωπων παράτυπων εντολέων και όχι των πολιτών. Η παραχάραξη αυτή έφερε, φέρνει και θα φέρει αντιδράσεις. Στο Ισραήλ αυτό εκφράζεται ήδη στους δρόμους όπου οι άνθρωποι πλέον αντιδρούν στη γενοκτονία που πράττει το καθεστώς Νετανιάχου στη Γάζα.
Από την πλευρά του Ιράν, πλήθος ανθρώπων που αντέδρασαν στην ισλαμική ψευτοδημοκρατία του καθεστώτος, έχουν εκτελεστεί, δολοφονηθεί και εκδιωχθεί από το 1979 και μετά. Επομένως, ποια διαφορά έχουν τα δύο καθεστώτα στους κρίσιμους τομείς του δικαίου της ύπαρξής τους; Και τα δύο χρησιμοποιούν το δήθεν δικαίωμα να επιβάλλονται στα κράτη και στους πολίτες επειδή τους προσδίδουν υπόσταση αναπόδεικτα αφηγήματα περί θεών που είναι υπεράνω των ανθρώπων. Οι μεν τον λένε Αλλάχ, οι δε Γιαχβέ και άλλοι τον έχουν ακατανόμαστο. Τελικά οι μόνοι χαμένοι και όχι μόνον μέσα στη λήθη, είναι οι πολίτες.
Οι κυβερνήσεις δεν εκλέγονται από τους πολίτες. Διορίζονται. Κατασκευάζονται. Εκτελούν εντολές αφανών αρχιτεκτόνων. Δεν έχουν πια καμία σύνδεση με την ανάγκη του ανθρώπου για ειρήνη, δημιουργία και δικαιοσύνη. Αυτές οι κυβερνήσεις που είτε παράγονται από θεοκρατία, είτε από ψευδοδημοκρατίες, είναι όλες τους φορείς του ίδιου συστημικού μικροβίου. Αυτού που βλέπει τον άνθρωπο ως αναλώσιμο, ως γκοϊμ, ως μέσο και όχι ως σκοπό. Γι’ αυτό και η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η οριστική επανεγκαθίδρυση της πολιτείας με κέντρο τον άνθρωπο πολίτη. Μιας πολιτείας που γεννιέται από τον πολίτη, σέβεται τον πολίτη και υφίσταται για τον πολίτη. Όχι για τον θεό κανενός, για τις αυτοκρατορίες και για τους σφαγείς, αλλά για εκείνον που περπατά στον πλανήτη με νόηση και με ψυχή.
Η αρχή είναι απαραίτητη, ουσιώδης και απλή. Ισοπολιτεία. Ισοδυναμία. Ελευθερία. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιτεθεί, να υποτάξει ή να εξοντώσει εκείνη την πολιτεία και τους πολίτες της που δεν του μοιάζει. Εάν η πολιτεία του είναι πιο πλούσια, πιο πολυπληθής σε αριθμό, πιο δυνατή είτε στρατιωτικά είτε σε μέγεθος από μια άλλη, δεν πρέπει να επιτίθεται και να την εξαφανίζει αλλά οφείλει να την βοηθάει να σταθεί στα δικά της πόδια. Έτσι θα νιώθουν ασφάλεια και οι δύο πολιτείες. Δεν θα σπέρνεται ο φόβος που είναι το πρώτο υλικό που μεταβάλλει τον πολίτη και την πολιτεία του σε δούλο. Δεν θα πρέπει να κυριαρχεί καμία πολιτεία επί της κυριαρχίας της άλλης. Διότι αν το πράξει, τότε παύει να είναι πολιτεία. Γίνεται αποστατικό μόρφωμα. Και αυτή η αποστασία επιστρέφει. Επιστρέφει ως μίσος. Επιστρέφει ως εκδίκηση. Επιστρέφει ως δίκαιος πόλεμος των καταπιεσμένων πολιτών από όποια μεριά και αν είναι.
Όποιος υψώνει το χέρι του, το όπλο ή το δάκτυλο σε άλλους ανθρώπους, στο τέλος θα το δει να κόβεται από τη θεία συμπαντική δικαιοσύνη. Διότι το Σύμπαν ως ζωντανός Οργανισμός βλέπει και όταν έρθει η ώρα αντιδρά. Εκκαθαρίζει τα μολυσμένα του κύτταρα.
DimLoup