Στις 18/02/2026 ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έδωσε συνέντευξη στον τ/σ ΣΚΑΙ με αφορμή την δολοφονία βαρυποινίτη στις φυλακές Δομοκού. Αναφερόμενος στο συμβάν, δικαιολογήθηκε λέγοντας, ότι τέτοια φαινόμενα βίας δημιουργούνται λόγω του υπερπληθυσμού των φυλακών, εφόσον οι νόμοι έχουν γίνει πιο αυστηροί, με αποτέλεσμα την αύξηση των κρατουμένων στα σωφρονιστικά ιδρύματα.
Εστίασε στην παλαιότητα των ήδη υπαρχόντων υποδομών και την αναγκαιότητα καινούργιων κτιρίων, ώστε να επιτευχθεί η αποσυμφόρηση που έχει δημιουργηθεί. Ενημέρωσε για την ήδη εξασφαλισμένη χρηματοδότηση πόρων, που κατευθύνονται στην δημιουργία νέων υποδομών. Επίσης ένα άλλο επιδιωκόμενο μέτρο για την αποφυγή του υπερπληθυσμού είναι το “βραχιολάκι”, για τους ανθρώπους με πιο ήπιες ποινές που θα μπορούν να τις εκτίουν στο σπίτι τους ή σε όποιο χώρο τους ορίσουν.
Αναφέρθηκε στις προθέσεις της κυβέρνησης για τα νέα καταστήματα, όπως αναφέρει τις φυλακές, που θα γίνουν στις Φιλιάτες Θεσπρωτίας, Μεγαλόπολη, Δυτική Μακεδονία (Βόιο Κοζάνης) και την μεταφορά του ΚΚ του Κορυδαλλού σε κτίριο στον Ασπρόπυργο, η ανέγερση του οποίου αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2030, αφού τωρα εξελίσσεται η διαγωνιστική διαδικασία.
Μετά από αυτή την συνεντευξη τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πολλά. Το θέμα είναι η έλλειψη κτιριακών υποδομών απέναντι στην αυξανόμενη παραβατικότητα; Ασφαλώς όχι.
Σήμερα η εγκληματικότητα στην Ελλάδα ανάγεται σε κλοπές, διαρρήξεις, φοροδιαφυγή, οικονομικά εγκλήματα, ενδοοικογενειακή βία, διακίνηση ναρκωτικών, διαφθορά σε πολλούς τομείς, με επιστέγασμα την νεανική παραβατικότητα και μάλιστα ανηλίκων. Επίσης η χώρα μας επειδή θεωρείται πύλη εισόδου πρός την Ευρώπη, δεχεται ροές μεταναστών, χωρίς διαχείριση των συνόρων μας, με ελλιπείς εγκαταστάσεις υποδοχής αυτών των ανθρώπων και με πολιτικές κοινωνικής ένταξης που εντείνουν την ανισότητα σε σχέση με του ιθαγενείς. Έτσι δημιουργούνται μορφές γκετοποίησης, που οδηγούν στην δημιουργία παράνομων δικτύων.
Ο Έλληνας πολίτης βλέπει μία ανάλγητη κυβέρνηση, με τα σκάνδαλα να διαδέχονται το ένα το άλλο, με πιο πρόσφατο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και πιθανώς να υπάρχουν και άλλα που δεν γνωρίζουμε. Βέβαια υπάρχουν και οι ημέτεροι του καθεστώτος, οι οποίοι όπως αποδεικνύεται ωφελούνται παρανομώντας χωρίς αιδώ. Στον αντίποδα όλων αυτών, βλέπουμε αφ ενός μία χειραγωγούμενη δικαιοσύνη, να δικάζει με ανισους νόμους, επιφέροντας αδικία και αφ ετέρου ενός φορολογικού συστήματος που κατά βάσιν είναι φοροεισπρακτικό, με ανεργία, με υψηλό κόστος ζωής και αγαθών και την περιθωριοποίηση των ασθενέστερων οικονομικά πολιτών. Έτσι τα αποτελέσματα της παραβατικότητας είναι εμφανή και αυξανόμενα.
Ακόμα και στις περιπτώσεις που η παραβατικότητα είναι υποκειμενική και ατομική ευθύνη καποιου πολίτη, θα πρέπει η κράτηση του στη φυλακή να γίνεται κάτω από στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας, με κύριο μέλημα της πολιτείας, την πλήρη επανένταξη του στο κοινωνικό σύνολο, υιοθετώντας αξίες και αρχές για την ομαλή εξέλιξη της ζωής του. Τα σωφρονιστικά ιδρύματα, όπως αποκαλεί η κυβέρνηση τις φυλακές, στην ουσία είναι χωματερές ανθρωπίνων ψυχών. Η στέρηση ελευθερίας ενός ατόμου δεν είναι σωφρονισμός.
Πολλές φορές αυτοί που εκτίουν ποινή φυλάκισης τις περισσότερες φορές βγαίνουν χειρότεροι απ ότι μπήκαν. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη και κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού, χωρίς ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη για τους κρατούμενους, οι οποίοι βρίσκονται εκεί για να εκπαιδευτούν στο περί δικαίου αίσθημα, προκειμένου να ενταχθούν ξανά στην πολιτεία ως νομοταγείς πολίτες. Ακόμα και το νέο μέτρο που θα επιβάλλουν με το “βραχιολάκι” σε όποιους παρανομούν και έχουν μικρές ποινές, δεν αλλάζει κάτι, τουλάχιστον πρός το καλύτερο.
Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να αυξηθούν οι υποδομές κράτησης όσων παρανομούν, αλλά πως θα εξαλείψουμε κάθε μορφή παραβατικότητας στην χώρα μας. Άρα οι ευθύνες είναι πολυεπίπεδες σε μία χώρα όπου υπάρχει εγκληματικότητα, βία και διαφθορά, καταπάτηση δικαιωμάτων, με την υπερβολική καταστολή και στοχοποίηση κοινωνικών ομάδων.
Και πάλι η πρόληψη είναι κυρίαρχος παράγοντας μείωσης τέτοιων φαινομένων. Στην κοινωνία πρέπει να υπάρχει ενίσχυση της παιδείας, μείωση ανισοτήτων και δημιουργία ίσων ευκαιριών απασχόλησης. Εν κατακλείδι πρέπει σε μία πολιτεία να καλλιεργούνται αξίες όπως λογική, ελευθερία,δικαιοσύνη, ισότητα,αφθονία,αλήθεια ευδαιμονία, και αρχές όπως κοινωνική πολιτική και ατομική ελευθερία, ισονομία, ισοπολιτεία, ισοκρατία, ισηγορία αιδώς, διανεμητική και διορθωτική δικαιοσύνη, σεβασμός,αξιοκρατία,φιλοτιμία μεγαλοπρέπεια.
Όλοι οι θεσμοί πρέπει να λειτουργούν παράγοντας πάντα δίκαιο για το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Βασικό ρόλο παίζει η οικογένεια ως αρχικό κύτταρο ενός υγιούς κοινωνικού ιστού και η συνεχής ενίσχυση της παιδείας σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης,που θα λειτουργούν με τις ίδιες αξίες και αρχές, μέ δημιουργία κοινωνικών προτύπων και σωστό δημόσιο λόγο, πάντα με ελεύθερη βούληση. Έτσι επιτυγχάνεται μείωση παραβατικότητας και ευημερούν οι πολίτες, σε ένα ευνομούμενο κράτος.
ΕΧΕΜΕΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ