3 λεπτά χρόνος ανάγνωσης.
Ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα, Ανδρέας Κιντλ, δημοσίευσε άρθρο στην Καθημερινή για τη σημασία της μελέτης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Παρότι θέτει το ερώτημα αν έχει νόημα η εκμάθησή της στον 21ο αιώνα, είναι σαφές ότι ο ίδιος δηλώνει ένθερμος υποστηρικτής και μάλιστα μαθητής της. Το παράδοξο είναι ότι ενώ τα υπερασπίζεται, τα αποκαλεί «νεκρή γλώσσα».
Ο κ. Κιντλ δεν μιλά θεωρητικά. Μελετά προσωπικά τα Αρχαία Ελληνικά και καταθέτει βιωματικά επιχειρήματα. Τονίζει ότι η γλώσσα αυτή ανοίγει τον δρόμο για βαθύτερη κατανόηση του ελληνικού πολιτισμού, που αποτέλεσε θεμέλιο λίθο της ευρωπαϊκής ιστορίας. «Μέσα από αυτήν τη δύσκολη αλλά γόνιμη μαθησιακή διαδικασία», γράφει, «οι φοιτητές αποκτούν ουσιαστική κατανόηση των δομών και των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής κληρονομιάς. Έτσι διαμορφώνουν στέρεη γνώση των βάσεων της ευρωπαϊκής ιστορίας και του ευρωπαϊκού πολιτισμού».
Αν τα Αρχαία Ελληνικά ήταν στ’ αλήθεια νεκρά, εμείς οι απόγονοι των προγόνων μας θα στερούμασταν κομμάτι της ταυτότητάς μας. (δείτε εδώ) Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε όχι μόνο διαμορφώνει τον τρόπο σκέψης μας, αλλά και επηρεάζει τη δομή της νόησης, καθώς και την ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε και να εκφράζουμε σύνθετες έννοιες.
Τα αρχαία Ελληνικά είναι μια γλώσσα με εξαιρετικά πολύπλοκη σύνταξη, πλούσιο λεξιλόγιο και φιλοσοφικό βάθος. Η δομή τους επιτρέπει λεπτές νοηματικές αποχρώσεις, αφηρημένη σκέψη και πολυεπίπεδη ανάλυση εννοιών, όπως φαίνεται και στα φιλοσοφικά κείμενα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των Προσωκρατικών.
Καμία γλώσσα δεν συγκρίνεται πλήρως με τα αρχαία Ελληνικά όσον αφορά την ευελιξία στη σύνθεση εννοιών, την ακρίβεια στην έκφραση της φιλοσοφίας και την επίδραση που είχαν στη διαμόρφωση της λογικής και της επιστημονικής σκέψης. Αυτός είναι και ο λόγος που ακόμα και σήμερα οι Ελληνικές ρίζες κυριαρχούν στην επιστήμη, τη φιλοσοφία στην ιατρική και τα μαθηματικά στις περισσότερες γλώσσες ανά την υφήλιο. Επομένως, αν υπάρχει μια γλώσσα που όντως διεγείρει και εξελίσσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο, τα αρχαία ελληνικά ήταν και είναι η μήτρα των γλωσσών, τουλάχιστον για τις δυτικές κοινωνίες.
Δεν πρόκειται απλώς για λεξιλόγιο, αλλά για έννοιες που στήριξαν τον δυτικό πολιτισμό. Ελευθερία, δημοκρατία, δίκαιο, αλήθεια, αρετή, σωφροσύνη, ευδαιμονία. Στοιχεία που εξακολουθούν να καθορίζουν τον κόσμο μας, παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις έχουν αλλοιωθεί. Ίσως το πρόβλημα είναι ότι συνηθίσαμε να βλέπουμε την αρχαία ελληνική γλώσσα ως κάτι παλιό και ξεπερασμένο. Ξεχνάμε ότι «αρχαίος» σημαίνει αρχή. Αν το Άλφα συμβολίζει την αρχή και το Ωμέγα την ολοκλήρωση, τότε η γλώσσα αυτή εκφράζει έναν αέναο κύκλο δημιουργίας. Το τέλος γεννά ξανά την αρχή.
Μέσα σε αυτόν τον κύκλο, ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον αληθινό προορισμό του: Nα αναζητήσει την αλήθεια, να αναδείξει το δημιουργικό του δυναμικό και να κατακτήσει την πνευματική του ολοκλήρωση – ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ. Η βάση τόσο της αρχαίας (δείτε εδώ) όσο και της νέας Ελληνικής γλώσσας καθώς και η σημασία των συμβόλων της ειναι ουσιας και εννοιολογιας και δεν βασιζονται στην περιγραφικοτητα. Η γλώσσα δεν είναι απλώς εργαλείο επικοινωνίας. Ορίζει την ύπαρξή μας, μας καθοδηγεί και φωτίζει τον δρόμο της προόδου. Γι’ αυτό, η μελέτη των Αρχαίων Ελληνικών δεν είναι μια «πολυτέλεια του παρελθόντος», αλλά ζήτημα ταυτότητας και μέλλοντος.
ΔΙΟΔΩΡΟΣ