Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, προχωρά στην τελική ευθεία το πρόγραμμα ¨ευτοπία¨. Ένα πρόγραμμα που σκοπό έχει να ρυθμίσει, να διευκολύνει και να λειτουργήσει ως πρότυπο και για τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες στο θέμα οικονομικών μεταναστών τρίτων χωρών που φαίνεται να έχει ανάγκη η Ευρωπαϊκή οικονομία. Το πρόγραμμα αυτό πιλοτικά θα τρέξει σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ινδίας και προβλέπει για αρχή την είσοδο 50.000 εξειδικευμένων Ινδών πολιτών που καλούνται να εργαστούν σε τομείς όπως ο τουρισμός και ο αγροτικός τομέας στην χώρα μας.
Η διαχείριση αυτών των προβλημάτων που προκύπτουν από την έλλειψη εργατικών χεριών στην χώρα μας θα έπρεπε να προκαλεί την απορία κάθε ενεργού πολίτη. Αυτό διότι η EUROSTAT πρόσφατα ανακοίνωσε τα ποσοστά ανεργίας στην χώρα μας τα οποία κινούνται πέριξ και άνω του 9% και 24% για τους νέους. Επομένως, διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και εργατικό κενό στην οικονομία υπάρχει. Η κυβέρνηση όμως δρα με δόλο βαλώντας προς τους Έλληνες πολίτες. Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και όχι στην έλλειψη χεριών. Το πρόβλημα είναι ότι οι Έλληνες αρνούνται να εργαστούν σε συνθήκες γαλέρας που προσφέρουν οι μεγάλοι κυρίως επιχειρηματίες της χώρας μας.
Κατά έναν τρόπο όμως είναι αναγκασμένοι και αυτοί να αναζητήσουν φθηνότερες λύσεις, με φθηνότερο αλλοδαπό εργατικό δυναμικό που θα αμείβεται το ίδιο ή και λιγότερο από τους Έλληνες εργαζομένους, αλλά θα έχει κίνητρο λόγω της διαφοράς συναλλάγματος που υπάρχει σε σχέση με την χώρα τους. Η υπέρογκη φορολογία που επιβάλλει στις επιχειρήσεις και τους πολίτες της χώρας η οικονομική πολιτική, φέρνει σε οριακό σημείο τους πάντες. Και επιχειρήσεις και εργαζομένους. Διότι όταν κάποιος ζητά (στην περίπτωσή μας το κράτος) χωρίς να προσφέρει τίποτα, να μετέχει επί των κερδών των επιχειρήσεων αλλά και των εργαζομένων ως να έχει και πλειοψηφικό πακέτο, αυτό λειτουργεί ως αντικίνητρο, και στην οικονομία, και στην εργασία αλλά και στην παραγωγικότητα.
Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να λειτουργεί ως εισαγωγέας και μεσάζων ή καλύτερα, ως σύγχρονος δουλέμπορος, να επιχειρήσει να λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων και των επιχειρήσεων της χώρας. Να δημιουργήσει κίνητρα για να μπορούν και να θέλουν να εργαστούν οι πολίτες της ώστε να συνεισφέρουν δημιουργικά στην ανάπτυξή της. Βασικό καθήκον της πολιτείας είναι να μεριμνήσει ώστε να έχουν εργασία όλοι οι πολίτες της. Εφόσον έχουν συμβεί όλες οι κινήσεις, έχουν βρει όλοι οι Έλληνες πολίτες εργασία και καλύπτονται πλήρως στο εργασιακό τους περιβάλλον, τότε μπορούμε να καλέσουμε πολίτες άλλων χωρών ώστε να βοηθήσουν με την ανάπτυξη που θα δημιουργηθεί εδώ, και την δική τους οικονομία. Αυτό προϋποθέτει προγράμματα εκπαίδευσης για τους Έλληνες εργαζόμενους πάνω στον παραγωγικό τομέα που εντοπίζονται οι ελλείψεις. Αυτό προϋποθέτει προγράμματα ανάπτυξης της τεχνογνωσίας ώστε να δημιουργηθούν οι απαραίτητες μηχανές που θα πάρουν το κομμάτι της εργασίας που δεν είναι ανθρώπινο, πάνω από τους ανθρώπους, όπως είναι βάρη, επικίνδυνες και πολύωρες μη παραγωγικές εργασίες. Αυτό προϋποθέτει χρηματοδοτικά προγράμματα ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να προμηθευτούν αυτές τις μηχανές.
Αυτό προϋποθέτει κατανόηση και ενέργειες, κυρίως από την πλευρά της κυβερνήσεως. Πρέπει να μεταβούμε σε μια κυκλική οικονομία. Σαφώς αυτή θα αποσκοπεί και στην αυτάρκεια της χώρας. Έτσι ο πολίτης θα είναι και δημιουργός και παραγωγός αλλά και καταναλωτής, δρώντας σε ένα ακόμη σύνολο ιδιοτήτων του. Έτσι θα διασφαλιστεί η ευμάρεια και η υγεία της συλλογικής οικονομίας. Αυτό το μοντέλο θα έπρεπε να προβληθεί στην Ευρώπη και όχι προγράμματα αθρόας εισαγωγής αλλοδαπών ανθρώπων που συμβαίνει επί σκοπού της φυλετικής αλλοίωσης και της εθνικής ταυτότητας του ιθαγενούς πληθυσμού. Ο στόχος διαφαίνεται με σαφήνεια και αποσκοπεί στο να πάψει να έχει καταπιστευματική κυριαρχία ο Έλλην πολίτης και με αυτόν τον τρόπο να συνεχίσουν να καπηλεύονται τα κλεμμένα δίκαιά του τα κατά Μελχισεδέκ ανώμαλα θεωρήματα.
Και εδώ βρίσκει γόνιμο έδαφος εφαρμογής μια ουσιαστική πολιτική πρόταση από τον πολιτικό φορέα του έθνους, ¨Ελλήνων Συνέλευσις¨. Καθείς που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο βρέθηκε στην πολιτεία και τον χώρο της θα πρέπει να αποδίδει τον σεβασμό που της αξίζει. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα απολαμβάνει περισσότερα δικαιώματα από τον κυρίαρχο Έλληνα πολίτη. Θα έρχεται με επίσημη πρόσκληση και θα καλύπτει τα κενά εργασίας για τα οποία αποδεδειγμένα δεν αρκούν οι Έλληνες πολίτες για να καλύψουν. Κάθε αλλοδαπός μετανάστης θα έχει το απαραίτητο status το οποίο θα του επεξηγεί στο υποσυνείδητό του τον έντιμο τρόπο που θα πρέπει να ζει στον χώρο που εισέρχεται. Θα εισέρχεται με σεβασμό και θα πειθαρχεί στους νόμους της πολιτείας. Όπως και ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να περιβάλλει με σεβασμό την ανθρώπινη ύπαρξη του αλλοδαπού. Σαφώς θα γίνεται σεβαστή από όλους προς όλους η ισονομία που θα πρέπει να λειτουργεί στην ακρίβεια σε ένα οργανωμένο κοινωνικό σύνολο.
Αυτό το αλισβερίσι που έχει εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο, θεσμικά επίσημο αλλά και ανεπίσημο δουλεμπόριο πρέπει να σταματήσει. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει κάθε δυνατότητα να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς στον χώρο που του όρισε η γεννήτορος έλευση του. Αυτό σημαίνει ότι το παγκόσμιο παρακράτος που ως ολετήρας προσπαθεί να αλλοιώσει τις γραμμές αίματος των ανθρώπων προξενώντας αναγκαστικές μεταναστεύσεις με διαφόρους τρόπους, πρέπει να ανατραπεί. Αυτό το άδικο που δημιουργείται σε κάθε πράξη του έχει γίνει ανυπόφορο.
DimLoup