Μια άνευ προηγουμένου αρνητική κατάσταση διαμορφώνεται στη χώρα όσον αφορά το θέμα της υπογεννητικότητας των Ελλήνων για το έτος 2023. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι αριθμοί των γεννήσεων στη χώρα έχουν καταλήξει στο νούμερο των 71.455 ατόμων, συνολικά, έναντι των θανάτων οι οποίοι ανήλθαν στο νούμερο των 127.671 ατόμων. Αυτό καταδεικνύει το σοβαρότατο ζήτημα που εγείρεται σε ό,τι αφορά όχι μόνον τους δείκτες γεννήσεων αλλά και τους οικονομικούς δείκτες και την αρνητικότητά τους οι οποίοι μπορούν να τροφοδοτηθούν με θετικά νούμερα αποκλειστικά και μόνο μέσω της ανάπτυξης των ανθρώπων.
Αυτό το θέμα για τις διοικήσεις που στηρίζονται και επανδρώνονται από απάτριδες και άνευ συνειδήσεως Ελληνικότητας άτομα, έχει μια πολύ απλή λύση. Αντικατάσταση πληθυσμού. Δηλαδή για κάθε έναν Έλληνα που αδειάζει τη γωνιά, να φέρνουν όσους υπολογίσουν από τρίτες χώρες που είτε περισσεύουν, είτε τους διώχνει ένα καθεστώς που συνεννοείται με το δικό μας εγχώριο καθεστώς. Όμως η υπογεννητικότητα δεν θα διορθωθεί αδειάζοντας το έδαφος της χώρας από τους γηγενείς και εισάγοντας αλλοεθνείς για να στηρίξουν την οικονομία με τη δουλειά τους.
Το μέγιστο πρόβλημα που δημιουργείται για τον πλανήτη είναι η εξαφάνιση του κοσμήματος, του γένους των Ελλήνων. Ήδη αυτό συζητείται, και με τις μελέτες που συντάσσονται, το έτος 2050 ο πληθυσμός της χώρας θα βρίσκεται κάτω από τα 8.5 εκατομμύρια. Δεν διευκρινίζεται σαφώς αν εντός αυτού του αριθμού συνυπολογίζεται μόνον ο αριθμός των Ελλήνων ή και ο αριθμός των νέων εποίκων του παρόντος και του μέλλοντος της χώρας. Τα προβλήματα για τους οικονομικούς δείκτες είναι πολυαναλυμένα. Ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με το συνταξιοδοτικό που φαίνεται να καταρρέει, αυτό σημαίνει ότι λιγότερα χέρια εργαζομένων θα πρέπει να συντηρήσουν περισσότερα στόματα συνταξιούχων. Δεν διευκρινίζεται αν υπολογίζονται στις μελέτες οι οικονομικές ζημιές που συμβαίνουν και θα συμβούν λόγω κακοδιαχείρισης και κατασπατάλησης των χρημάτων των ασφαλιστικών ταμείων. Ή μήπως έχουν υπολογιστεί; Δεν είναι τόσο σαφές, όσο είναι το γεγονός ότι η κακοδιαχείριση θα συμβεί και είναι εκ των προτέρων σχεδιασμένη. Το ουσιαστικό του θέματος δεν είναι όμως αυτό.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η υπογεννητικότητα των Ελλήνων είναι σχεδιασμένη και εκτελείται σε μια χρόνια στρατηγική από τις διοικήσεις της χώρας, βασισμένη κυρίως στον σχεδιασμό της οικονομίας και δευτερευόντως στα προπαγανδιστικά κόλπα και στα μέσα προώθησής τους. Πριν από χρόνια ακούγαμε στα ΜΜΕ για το πρόβλημα που προκαλεί η αύξηση των γεννήσεων. Μαζί με αυτές τις ειδήσεις γινόταν και πλύση εγκεφάλου περί φεμινισμού και των δικαιωμάτων των γυναικών στην εργασία, αλλάζοντας τους στόχους τους, οι οποίοι εκ φύσεως είναι η τεκνοποίηση και η μέριμνα των παιδιών τους. Αυτό που εξέτρεψε τις γυναίκες από τη φύση τους και είναι απόλυτα εμφανές στις μέρες μας είναι ότι δεν υπάρχει πια η οικογενειακή προοπτική, και κυρίως ο στόχος της πολυτεκνικότητας.
Ο στυλοβάτης και ο δημιουργός της οικογενειακής αρμονίας, ήταν πάντα η μάνα, η γυναίκα, η γιαγιά. Όταν λοιπόν η προηγούμενη γενιά διδασκόταν στα σχολεία ότι το πρότυπο οικογένειας είναι ένας μπαμπάς, μια μαμά και το πολύ δύο παιδιά, είναι φυσικό επακόλουθο η υπογεννητικότητα. Μια ήδη κουτσουρεμένη τεκνοποίηση διαφημιζόταν στο υποσυνείδητό μας. Αυτό διότι σε μια κατάσταση όπως αυτή που διαμορφώθηκε σήμερα, δεν έχουν την ικανότητα τεκνοποίησης όλα τα άτομα της συλλογικότητάς μας. Με τις ασθένειες, τα οικονομικά προβλήματα, τις ψυχονόσους που μεταδίδονται από τα ΜΜΕ, τη μόδα περί των διαλυμένων οικογενειών και η ευκολία που αυτές διαλύονται και διαζεύγονται οι άνθρωποι αλλά και τα νέα πρότυπα οικογένειας με άτομα του ίδιου φύλου ως γονείς των παιδιών που θα βγαίνουν κατ’ παραγγελία και ως προϊόντα από κλινικές-μαγαζιά, το μέλλον δεν διαγράφεται ευοίωνο και οι λύσεις του προβλήματος δεν είναι αυτές που προτείνονται. Για να ισοσκελιστούν τα τωρινά νούμερα, κάθε ζευγάρι πολιτών πρέπει να δημιουργήσει τουλάχιστον τρία τέκνα. Για να αρχίσει να ανεβαίνει ο αριθμός των Ελλήνων πολιτών απαιτείται τα ζεύγη τους να δημιουργούν τουλάχιστον τέσσερα τέκνα το καθένα. Αυτός πρέπει να είναι κυρίως ο στόχος της διοίκησης.
Όπως η διοίκηση θέτει στόχο να έχει πρωτογενή οικονομικά πλεονάσματα αντί για ελλείμματα, ομοίως πρέπει να έχει πλεονάσματα και σε γεννήσεις Ελλήνων πολιτών. Όταν οι γεννήσεις πέφτουν, τα παιδιά των Ελλήνων θεωρούνται τεκμήρια και φορολογούνται, η παραγωγική γενιά μεταναστεύει, ποια διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που ήδη έχουμε θα μπορούσαν να έρθουν; Αυτό αποδεικνύει ότι η γενοκτονία του Ελληνικού έθνους είναι σχεδιασμένη, εκτελείται από τους απάτριδες που στελεχώνουν την εγχώρια διοίκηση. Οργανώνεται από τους εχθρούς του γένους μας που διοικούν από εξωτερικά θεσμικά όργανα (όπως Ε.Ε., ΟΗΕ κ.τ.λ.) και κάποιος κερδίζει με την εξαφάνισή μας. Ποιος είναι αυτός; Οι διαχειριστές της παγκόσμιας οικονομίας.
Για να αναστραφούν τα δεδομένα της υπογεννητικότητας χρειάζονται δραστικά μέτρα τώρα. Πρωτίστως να διορθωθούν οι ανωμαλίες στην πολιτική που έχει σχέση με τη μετανάστευση. Αυτό προϋποθέτει την ανάληψη της διοίκησης από τους ίδιους τους πολίτες και την αποψίλωση του καθεστώτος που τώρα διοικεί. Πρέπει να κοπούν τα επιδόματα στους νέους εποίκους ώστε να είναι συμφέρον γι’ αυτούς να εργαστούν φιλοτίμως εδώ ή να μείνουν στη χώρα τους και να την αναπτύξουν αντί να ψάχνουν να πάρουν τη χώρα άλλων. Τα οικονομικά κίνητρα που τους δίνονται ώστε να έρχονται και να τεκνοποιούν εδώ και τα τέκνα τους να αποκτούν Ελληνική ιθαγένεια, (κάτι αδιανόητο, διότι δεν επιδρά πάνω τους το δίκαιο του αίματος αλλά το δίκαιο του εδάφους), να δοθούν στους Έλληνες πολίτες και τις οικογένειές τους που τα συσσωρεύουν κιόλας μέσω φόρων.
Εκτός αυτού, χρειάζεται ριζική αναδόμηση των οικονομικών συνθηκών της χώρας και του αναπτυξιακού μοντέλου. Το ζητούμενο είναι αντί να έχουμε υπαλλήλους σε μια τεράστια οικονομία κλίμακας, που θα κόβεται κάθε δημιουργικότητα στο πλήθος των Ελλήνων πολιτών, να δοθούν κίνητρα για τη μικρή επιχειρηματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Έλληνα θα μεγαλουργήσει. Έτσι θα επιτευχθεί ένας ρεαλιστικός στόχος ώστε το 50% του οικογενειακού εισοδήματος να αρκεί για τις βασικές ανάγκες του νοικοκυριού, όπως στέγαση, σίτιση, υγεία και εκπαίδευση. Αυτό έχει προταθεί πρωτίστως και σαφώς από τον πολιτικό φορέα «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ», ο οποίος διαθέτει και τα κεφάλαια για το κόστος αυτής της πολιτικής και αποτελεί την πιο ρεαλιστική και συμφέρουσα για τους ανθρώπους λύση.
Η πολιτεία πρέπει να δημιουργήσει προγράμματα ώστε να λυθεί το πρόβλημα στέγασης που βαραίνει τους Έλληνες πολίτες, τόσο που αυτοί αρνούνται να κάνουν τη ζεύξη τους, να θέσουν συλλογικούς στόχους με τους συντρόφους τους και να κάνουν οικογένεια. Η ανασφάλεια που εκπέμπει η πολιτεία προς αυτούς είναι βασικός ανασταλτικός παράγοντας. Η πολιτεία πρέπει να έρθει σε αυτάρκεια στην παραγωγή τροφίμων τα οποία δεν θα βαρύνονται ούτε κατά την παραγωγή τους αλλά ούτε κατά την αγορά τους από παράλογους φόρους που έχουν σκοπό να εξυπηρετηθεί ένα φτιαχτό δημόσιο χρέος. Η πολιτεία επίσης πρέπει να μεριμνήσει για την υγεία των πολιτών της πριν αυτοί φτάσουν στο σημείο να χρειάζονται περίθαλψη. Αυτό πρέπει να προωθηθεί με τη δημιουργία των κατάλληλων μηχανισμών ελέγχου στα τρόφιμα, στο νερό, στο περιβάλλον, στις συχνότητες που υπάρχουν γύρω μας ώστε κάθε τι που δηλητηριάζει τον άνθρωπο να πάψει. Τέλος η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει για την εκπαίδευση των πολιτών της ώστε αυτοί να γίνουν όσο το δυνατόν παραγωγικότεροι στον τομέα που επιθυμούν και μπορούν να αποδώσουν.
Πρέπει να πάψει το ανταγωνιστικό σύστημα στην εκπαίδευση (πανελλήνιες, βαθμολόγηση της παπαγαλίας κ.τ.λ.), κάτι που εξουθενώνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, να εφαρμοστεί ένα σύστημα εκπαίδευσης με τον εντοπισμό ταλέντου του κάθε πολίτη ως βασικό αντικείμενο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και να δημιουργηθούν οι τρόποι και τα μέσα για την πρακτική εκπαίδευσή του. Και κυρίως, πρέπει να πάψει η εφαρμογή ενός συστήματος εκπαίδευσης που βασίζεται στις αναπόδεικτες διδαχές, σύμφωνα με τα θεωρήματα σαλεμένων καθηγητών και παράγει μόνο δούλους στις χρηματαγορές του σύγχρονου οικονομικού συστήματος και της πλάνης του. Αυτά, ακόμη και άμεσα να συμβούν όπως επιτάσσει η αναγκαιότητα, δεν θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα τουλάχιστον πριν την 25ετία. Όσο ακριβώς έχουν υπολογίσει και οι σχεδιαστές της γενοκτονίας μας. Επομένως είναι η επιλογή της εθνοκάθαρσης ή η άλλη. Η αντιστροφή της όμως είναι δική μας η επιλογή. Των πολιτών. Πρέπει να αποφασίσουμε με πλήρη γνώση, σωφροσύνη αλλά και νόηση το ορθό, φεύγοντας από την πλάνη.
DimLoup