Στην Ελλάδα βρέθηκε η Ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι την Πέμπτη και συναντήθηκε με τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και με τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη. Μετά το πέρας των συναντήσεών της έδωσε συνέντευξη Τύπου συμβολικά στο κτίριο του τελωνείου Πειραιά, όπου με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποκαλύφθηκε δίκτυο λαθρεμπορίου κολοσσιαίων διαστάσεων που χρησιμοποιούσε το λιμάνι ως είσοδο λαθραίων προϊόντων από την Κίνα, με τεράστια ζημιά για το ταμείο της Ε.Ε. και διαφυγόντα έσοδα από δασμούς και ΦΠΑ.
Στη συνέντευξή της η Ευρωπαία εισαγγελέας έσυρε τα εξ αμάξης στο πολιτικό σύστημα της χώρας σχεδόν σε κάθε τομέα της δημόσιας διοίκησης που έχει να κάνει με διαχείριση κονδυλίων που έρχονται από την Ε.Ε. και ανέφερε ότι η διαφθορά είναι διάχυτη στη χώρα. Σαφώς αυτή η σύσταση δεν είναι κάτι που τιμά τη χώρα, όμως το σύνολο των πολιτών γνωρίζει και βιώνει με κόπο και κίνδυνο τη διαφθορά αυτή. Δεν ήταν κάτι μυστικό, και αυτό οφείλεται στην έπαρση των προσώπων που στελεχώνουν τη δημόσια διοίκηση και στη σιγουριά τους ότι ποτέ δεν θα τους κυνηγήσει κανείς. Εξ αυτού προέκυψαν και οι προειδοποιήσεις της κυρίας Κοβέσι να μην προσπαθήσει κανείς να παρεμποδίσει την εργασία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη χώρα.
Οι υποθέσεις που διαχειρίζεται αυτόν τον καιρό είναι αρκετές, όπως ανέφερε, όμως έδωσε βαρύτητα στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και της υπόθεσης των Τεμπών, όπου ανέφερε ότι οι έρευνες της εμποδίστηκαν και προσέκρουσαν πάνω στο άρθρο 86 του Συντάγματος που αναφέρεται στις ευθύνες υπουργών. Εξ αυτού και η αναφορά στη συνάντησή της με τον υπουργό Δικαιοσύνης, όπου του ζήτησε να μεριμνήσει η κυβέρνηση ώστε να αλλάξει αυτό το άρθρο.
Το ανησυχητικό που παρατηρήθηκε στην εν λόγω επίσκεψή της είναι η σαφήνεια της αναφοράς της στο ότι έχει δεχτεί απειλές κατά την άσκηση των καθηκόντων της (λογικά θα δέχονται απειλές και οι Έλληνες εισαγγελείς που στελεχώνουν το τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη χώρα). Το άλλο που παρατηρείται είναι ότι στους πολίτες επικρατεί το συναίσθημα ότι η κυρία Κοβέσι θα μας απαλλάξει από τις εγκληματικές οργανώσεις και θα μας σώσει από τον κακό μας εαυτό. Αυτή ανέφερε σαφώς ότι η διαφθορά σκοτώνει. Τη διαφθορά όμως δεν την σκοτώνει η δικαιοσύνη αλλά η νοοτροπία μας. Η δικαιοσύνη μόνο να μαζέψει τα σκουπίδια διαφθοράς μπορεί. Εμείς πρέπει να σταματήσουμε την αναπαραγωγή τους. Εμείς πρέπει να λειτουργούμε με δίκαιο, όπως επίσης να επιλέγουμε τα πρόσωπα διοίκησης με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και όχι την προσωπική μας βόλεψη, φιλία, ρουσφέτι και όποιον άλλο γνώμονα μας καταδεικνύει η ανωριμότητα, η αδυναμία ή και η διεφθαρμένη μας συνείδηση.
Επομένως, καλώς να ορίσει η Ευρωπαία εισαγγελέας και να εκτελέσει τον θεσμικό της ρόλο, όμως και οι πολίτες που από το συλλογικό πολιτειακό τους σώμα παράγονται οι εγκληματίες, πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η δικαιοσύνη είναι αξία που περιέχεται στο σώμα τους. Όπως και αυτοί δομούν το σώμα της πολιτείας, ομοίως η αξία της δικαιοσύνης πρέπει να περιέχεται στο πολιτειακό σώμα. Η δικαιοσύνη είναι απλά το μέσον, το όχημα, για την επί της ουσίας έκφραση και εμφάνιση του δικαίου που πρέπει να εμφανίζεται και να λειτουργεί σε κάθε πράξη, σκέψη και πτυχή της ζωής μας. Δεν μπορεί κάποιος να ζητάει δικαιοσύνη αν δεν κατανοεί το δίκαιο και νομίζει ως δίκαιο μόνο το συμφέρον του, και μετέπειτα βλέπει τον θεσμό της δικαιοσύνης ως σωσίβιο. Η δικαιοσύνη είναι παντού παρούσα και όχι μόνο ως θεσμός. Όταν φτάνουμε να ενεργοποιούμε τον θεσμό, σημαίνει ότι χάσαμε την αξία της δικαιοσύνης εσωτερικά, ως όντα και πρόσωπα. Και αυτό συμβαίνει με έναν εκπληκτικό συντονισμό και ταυτοχρονισμό σε όλους μας. Έτσι απευθυνόμαστε στην πολιτεία να μας δώσει δίκαιο με τον θεσμό της. Όμως όταν εμείς ως πολίτες που απαρτίζουμε την πολιτεία έχουμε χάσει την αξία της δικαιοσύνης, η πολιτεία πού θα τη βρει να μας τη διανείμει;
Για να φτάσουμε στο σημείο να πρέπει να επέμβουν υπερεθνικοί θεσμοί ώστε να μαζέψουν τα απορρίμματα του πολιτειακού εκφυλισμού και να αναστρέψουν την πορεία καταστροφής που έχουμε πάρει, σημαίνει ότι έχει χαθεί κάθε πιθανότητα αυτοΐασης της πολιτείας. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα πεθάνει το πολιτειακό σώμα. Απλά ότι χρειάζεται περίθαλψη. Εκπαίδευση των πολιτών πάνω στην κατανόηση, χρήση και εκτέλεση του δικαίου και της δικαιοσύνης. Καλώς εισήλθαμε λοιπόν και στην εποχή της επιτροπείας της δικαιοσύνης, πέραν της οικονομικής επιτροπείας, η οποία ήταν και είναι στάδιο ενός σχεδίου. Όταν και η δικαιοσύνη τίθεται υπό εξωτερικό έλεγχο, τότε παύει κάθε έννοια ή και υπόνοια εθνικής κυριαρχίας. Θα δούμε πώς θα μας βγει στο τέλος η επικυριαρχία αυτή.
DimLoup