Αυξημένο είναι σύμφωνα με μετρήσεις της Eurostat το εισόδημα των Ελλήνων πολιτών το 2024 και με τον συσχετισμό του με το 2019, δείχνει μια αύξηση κατά 24%. Συγκεκριμένα, το καθαρό ετήσιο εισόδημα των Ελλήνων πολιτών διαμορφώνεται στο ποσό των 18.709 ευρώ για το 2024 ενώ το 2019 το νούμερο αυτό ήταν 15.112 ευρώ. Το ζήτημα είναι όμως να εντοπιστεί στο τι συμβαίνει πίσω από τα νούμερα. Αυτό διότι ο οποιοσδήποτε ζει στην Ελλάδα το 2025 κατανοεί ότι η αγοραστική του δύναμη έχει μειωθεί σημαντικά αντί να αυξάνεται, όπως λογαριάζουν οι συγκεκριμένες μετρήσεις.
Από το 2019 η χώρα πέρασε απανωτές κρίσεις πληθωρισμού. Αυτό σημαίνει ότι ξεφτιλίζεται το νόμισμα και η αντιπροσώπευση αξίας που αυτό φέρει. Επομένως, εξ ορισμού οι πολίτες χάνουν αγοραστική δύναμη. Ειδικά την περίοδο των καραντινών του Covid-19 όπου η εργασιακή ανασφάλεια γιγαντώθηκε και η ανάπτυξη, και κατ’ επέκταση τα χρήματα ως εισόδημα που προσδοκούσαν οι πολίτες, μειώθηκαν σημαντικά. Ο μετέπειτα ανεξέλεγκτος πληθωρισμός ως απόρροια των προγραμμάτων στήριξης από το κράτος για τις επιπτώσεις της καραντίνας και η πτώση της Επαραγωγικότητας που προηγήθηκε, εξανέμισε τις όποιες καταθέσεις είχαν απομείνει στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Αυτό και μόνο φτάνει να καταρρίψει το αφήγημα της ψεύτικης στατιστικής που χρησιμοποιείται κατ’ επανάληψη και κατά κανόνα στις μέρες μας. Οι Έλληνες πολίτες έχασαν χρήματα την περίοδο που ήταν κλειστές οι επιχειρήσεις. Έζησαν από όποιες καταθέσεις είχαν, νέα δάνεια, τα επιδόματα αλλά και από το χρήμα χωρίς αντίκρισμα που έπεσε στην αγορά για να δημιουργήσει νέες κρίσεις. Αυτό εκτίναξε τις τιμές και το δημόσιο χρέος, ασχέτως αν με λογιστικά κόλπα δείχνουν ξανά τα μεγέθη του χαμηλωμένα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Αυτό που εκτροχιάζει την κατάσταση και ο λόγος που γεννιούνται τέτοιες κρίσεις διαλύοντας την οικονομία μας είναι το σύστημα κλασματικών αποθεματικών το οποίο είναι επί της ουσίας ο τρόπος που οι κεντρικές τράπεζες ελέγχουν την νομισματική πολιτική και τον πληθωρισμό των κρατών. Ξεκάθαρα, πρόκειται για μια παραχάραξη που αποκτά νομιμοφάνεια και λειτουργεί μέσω της πίστεως ότι αυτό δεν συμβαίνει, ενώ συμβαίνει. Επίσης αυτό γίνεται ανεκτό από την ανοχή αυτών που ξέρουν πώς λειτουργεί το σύστημα και από την άγνοια των άλλων που δεν ξέρουν, ενώ όλοι δεν αντιδρούν. Από την μία δημιουργείται με την δημιουργία της κατάλληλης κρίσης η ανάγκη αύξησης της ποσότητας πληθωριστικού νομίσματος που δεν αντιστοιχεί σε αξία αλλά σε χρέος και εκτινάσσει τις τιμές των αγαθών, και από την άλλη ο αποπληθωρισμός που θα ακολουθήσει για την αποπληρωμή του χρέους θα διαλύσει την οικονομία, μέχρι να γεννηθεί ξανά η επόμενη κατάλληλη κρίση. Το συμπέρασμα είναι λοιπόν ότι κατά την πάροδο των 5 αυτών ετών οι Έλληνες πολίτες όπως και όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη έχασαν αγοραστική δύναμη, άσχετα αν το νούμερο των νομισμάτων που εισπράττουν ετησίως είναι υψηλότερο.
Επομένως πρέπει να δίνεται βαρύτητα στην ουσία που εκφράζουν τα νούμερα κάθε στατιστικής και όχι να ερμηνεύονται με τέτοιο τρόπο ώστε να βγαίνουν λανθασμένα συμπεράσματα. Αν συμβαίνει αυτό, τότε πρόκειται για μια στατιστική με ψευδή αποτελέσματα. Αυτό συμβαίνει κατ’ επανάληψη και με τις δημοσκοπήσεις που ούτε μια διαφορά έχουν σε ό,τι αφορά την ερμηνεία, την χρήση αλλά και τον σκοπό τους. Ο σκοπός τους αυτήν τη στιγμή είναι η διαχείριση του πληθυσμού ως να είναι αμνοί και η επίκληση ενός ηλίθιου επιχειρήματος, όπως όταν πιάνεται ο κλέφτης στα πράσα και απολογούμενος λέει, δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Η πολιτεία έχει καθήκον, αλλά θα έπρεπε να έχει και την ικανότητα διαχείρισης της νομισματικής πολιτικής σύμφωνα με έναν άξονα αξιακού ώστε να μην έχουμε αυτά τα αποτελέσματα που εμφανίσαμε τώρα. Δηλαδή να χρειάζονται κρίσεις για να συντηρείται το παγκόσμιο καθεστώς, και πάντοτε οι κρίσεις αυτές να καταλήγουν με αίμα ανθρώπων που χύνεται ώστε να ξαναστηθεί το σύστημα αυτό. Οι πολίτες θα έπρεπε να λαμβάνουν τον πλούτο που οι ίδιοι παράγουν με μια συλλογική διαχείριση ώστε να διασφαλίζεται η ευδαιμονία τους, η οικονομία των πόρων, η ανάπτυξη κατά την φυσιολογία τους και με γνώμονα τον σεβασμό για τις επόμενες γενιές που θα είναι η συνέχεια όλων μας.
Αυτό επιτάσσει την ορθή διαχείριση του οικονομικού και πλουτοπαραγωγικού τομέα κάθε πολιτείας ώστε κάθε πολίτης να βιώνει αξιοπρεπώς με την κατανάλωση του 50% του εισοδήματός του, άσχετα από το νούμερο νομίσματος που θα εμφανίζεται ως αντιπροσωπευτικό του χρήματός του. Το υπόλοιπο 50% πρέπει να κατευθύνεται στην ανάπτυξή του κατά την βούλησή του, ψυχική, σωματική, περιουσιακή κ.ο.κ. Και στην ουσία των πραγμάτων, αυτό έχει προταθεί μόνον από τον πολιτικό φορέα “Ελλήνων Συνέλευσις” όπου στις προγραμματικές του δηλώσεις αναφέρει ξεκάθαρα την κατάργηση αυτής της χαώδους πολυνομίας που ανατρέφει και κρύβει με νομιμοφάνεια κάθε απάτη που σκαρφίζονται και εκτελούν οι επικυρίαρχοι του πλανήτη και της χώρας μας. Όπως έχει προταθεί επίσης, η φορολογία εισοδήματος θα εκκινεί από τις 15.000 ευρώ. Αυτό περί του ύψους αφορολόγητου πρέπει να επανεξεταστεί στο μέλλον διότι εφόσον θα πρέπει να προσμετρηθεί και ο παράγων πληθωρισμός που τρέχει ανά τα παρελθόντα έτη από τότε που κατατέθηκαν στον Άρειο Πάγο οι προγραμματικές δηλώσεις του φορέα, προκύπτει μια διαφορά, διότι οι 15.000 ευρώ αναφέρονταν το 2015. Τώρα εν έτει 2025, σαφώς θα πρέπει να υπάρξει μια αναδιαμόρφωση του αφορολόγητου ποσού προς τα πάνω προκειμένου να μιλάμε για την ίδια αγοραστική ικανότητα. Αυτό μένει να το ρωτήσουμε αν μπορεί να συμβεί, προσωπικά στον πρόεδρο της “Ελλήνων Συνέλευσις” κ. Αρτέμη Σώρρα.
DimLoup