Αυξημένη εμφανίζεται η κερδοφορία των Ελληνικών τραπεζών για το πρώτο τρίμηνο του έτους 2025 έναντι του περσινού πρώτου τριμήνου του έτους 2024, που οι συνθήκες ήταν ευνοϊκότερες για την κερδοφορία τους. Το περσινό επιτόκιο βάσης euribor ήταν 3,9% έναντι του φετινού που τέθηκε στο 2,3% και αναμενόταν να συμπιέσει τα κέρδη των τραπεζών που έχουν έκθεση σε δάνεια διασυνδεδεμένα με το κυμαινόμενο επιτόκιο. Κάτι που δεν συνέβη. Το καθαρό κέρδος τους έφτασε το 1,2 δις ευρώ έναντι του περσινού κέρδους που ήταν στο 1,1 δις ευρώ. Να σημειωθεί εδώ ότι τα κέρδη των τραπεζών είναι επί της ουσίας αφορολόγητα, με το καθεστώς αναβαλλόμενου φόρου που έχει θεσπιστεί γι’ αυτές. Όλα αυτά επιτρέπεται να συμβαίνουν δίχως αιδώ και η ντροπή αντιστρέφεται σε επευφημισμό για μια εικονική, στιβαρή και στερεή θέση ασφαλείας που προσφέρει η πολιτεία στις τράπεζες και σε βάρος των πολιτών. Αυτό οργανώθηκε με τη διάσωσή τους. Με τις ανακεφαλαιοποιήσεις των μνημονίων, όπου οι κόποι των Ελλήνων χάθηκαν διασώζοντας τις τράπεζες που είχαν παρανομήσει, δίνοντας στην οικονομία μια ψευδή κατάσταση ευμάρειας και τοποθετώντας τα χρήματα και τις υποθήκες μας σε επισφαλείς επενδύσεις και σε κίνδυνο που τελικά έφερε την καταστροφή.
Αυτοί οι κύριοι που διοικούν και διοικούσαν τις τράπεζες, το κράτος, τις μεγαλοεταιρείες και τις κεφαλαιοποιήσεις τους, θα έπρεπε να είναι υπόλογοι στη δικαιοσύνη. Αντ’ αυτού, βλέπουμε τα ίδια πρόσωπα σε μια ελαφριά εναλλαγή θέσεων. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε για τους πολίτες οι οποίοι έχασαν τις εργασίες τους, τις οικονομίες τους μέσω υπερφορολόγησης, έχασαν τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους εφόσον τεχνικά δημιουργήθηκε το περιβάλλον μιας διαλυμένης οικονομίας και κοκκίνισαν τα δάνειά τους. Τώρα οι τράπεζες είναι υγιείς μετά την εφαρμογή αυτών των τεχνασμάτων. Ολοκληρώνεται σιγά σιγά η κλοπή των περιουσιών των Ελλήνων οι οποίες πέρασαν σε hergs fans. Καθάρισαν τους ισολογισμούς τους από τα κόκκινα δάνεια και ξεπέρασαν τον κίνδυνο μιας κατάρρευσης της τραπεζικής πίστης και της κουλτούρας πληρωμών που τόσο έντεχνα και μαφιόζικα προστατεύτηκε και προστατεύεται.
Είναι γεγονός ότι για την στερέωση του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος τη μεγαλύτερη σημασία έχει το να διασφαλίζεται σε ένα κράτος ότι η διοίκησή του θα είναι προσκείμενη στο οικονομικό καθεστώς. Οι τράπεζές του θα πρέπει να είναι απόλυτα ασφαλείς από την οργή των πολιτών που μπορεί να ξεσπάσει όταν αντιληφθούν την εξαπάτηση που πράττεται σε βάρος τους από τα σύγχρονα θεωρήματα οικονομίας. Αυτό στην ουσία έχει μεγαλύτερη αξία για τις λεγόμενες αγορές ακόμη και από τις υποθήκες και την ιδιωτική και εθνική περιουσία.
Από εκεί πηγάζει και η σημερινή κερδοφορία των Ελληνικών τραπεζών. Από την υποταγή της πολιτικής διοίκησης προς τις τράπεζες και τη διευκόλυνση που παρέχεται στους αντιανθρώπινους σχεδιασμούς τους. Από τον εξαναγκασμό που έχει επιβληθεί στους πολίτες ώστε να πραγματοποιούν αποκλειστικά τις συναλλαγές τους μέσω των τραπεζικών μαγαζιών πληρώνοντας ποσοστό σε αυτά. Από τον εξαναγκασμό ώστε οι πολίτες να μην συναλλάσσονται ελεύθερα μεταξύ τους αλλά χρησιμοποιώντας αναγκαστικά έναν μαφιόζο μεσάζοντα που ανακατεύεται στο ζωτικό στάδιο των πληρωμών. Τα κέρδη των τραπεζών προέρχονται από τη δραστηριότητα ενός καρτέλ που έχουν σχηματίσει και το οποίο ελέγχει την οικονομική δραστηριότητα, την πολιτική διοίκηση, σμιλεύει τη δομή και λειτουργία της πολιτείας και καταστρατηγεί για τη δική του ευμάρεια κάθε δημοκρατική διαδικασία.
Έτσι επιβάλλει τη βούλησή του με την ισχύ του πλούτου μας και την πλάνη που προκαλεί με μηχανισμούς προπαγάνδας και μαριονέτες πολιτικούς, στους πολίτες. Αλλά ακόμη και στα σύγχρονα οικονομικά θεωρήματα δεν έχει βρεθεί η αντικατάσταση στο προαπαιτούμενο για την ορθή οικονομική διαδικασία που είναι η δημοκρατία. Διότι ο άνθρωπος παράγει, ο άνθρωπος καταναλώνει και ο άνθρωπος είναι ο σκοπός ύπαρξης της ίδιας της οικονομίας. Επομένως, κάθε στρέβλωση που εμφανίζεται, κάθε βραχυκύκλωμα, κάθε κρίση, είναι σχεδιασμένη και σκοπό έχει να βρεθεί ο τρόπος παράκαμψης της ανάγκης για δημοκρατία και η δημιουργία μιας μηχανής της αέναης εξαπάτησης και δουλοποίησης του ανθρώπου.
Εδώ σαφώς γεννάται ένα ερώτημα ως απόρροια που φανερώνει την έλλειψη δημοκρατίας. Γιατί ενώ οι τράπεζες διασώθηκαν με τις ανακεφαλαιοποιήσεις των Ελλήνων πολιτών, οι μετοχές τους δεν πέρασαν στα χέρια τους αλλά δόθηκαν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας; Αφού οι πολίτες πλήρωσαν τις ζημιές, οι μετοχές των τραπεζών γιατί πέρασαν σε ένα τρίτο νομικό πρόσωπο τζάμπα, για μόνο 50 δις ευρώ; Γιατί, ενώ υπήρχε πρόταση εξαγοράς του ΤΧΣ στη διπλάσια τιμή από τον κ. Αρτέμη Σώρρα στο ποσό των 100 δις ευρώ, επιλέχθηκε η μισή τιμή; Αν οι πολίτες έκριναν ότι δεν τους συμφέρει η διάσωση των τραπεζών, θα τις έκλειναν, όπως κλείνει και κάποιος μια επιχείρηση που τον ζημιώνει. Αν πάλι σώζεται η επένδυση, θα πρέπει τα κέρδη να οδηγηθούν σε αυτόν που επένδυσε και έσωσε το μαγαζί. Οι Έλληνες πολίτες τι κέρδισαν από αυτήν την ιστορία; Την χρεοκοπία της ιδιωτικής οικονομίας και παρ’ ολίγον και της εθνικής οικονομίας. Το μαφιόζικο παιχνίδι έχει συνέχεια. Το ΤΧΣ πούλησε τις μετοχές των τραπεζών που κατείχε και οι οποίες αγοράστηκαν με αίμα από τους πολίτες εισάγοντας τες ξανά στην ιδιωτική και χρηματιστηριακή αγορά, ώστε να ανοίξει ένας νέος κύκλος απάτης. Ο νέος κύκλος για το άνοιγμά του απαιτεί μεγάλες κρίσεις. Και ήρθαν. COVID, κλιματική αλλαγή, εκπομπές ρύπων, Ρωσο Ουκρανικός πόλεμος, στο βάθος επισιτιστική κρίση και Ρωσική απειλή για την Ευρώπη, και πάει λέγοντας. Είναι αρκετά ευφάνταστοι οι επικυρίαρχοι. Το αν θα το καταφέρουν θα το δείξει η ροή της ιστορίας, διότι στον αέρα μυρίζει η αύρα της Νέμεσης.
DimLoup