Στην αίθουσα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής βρέθηκε η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, στο πλαίσιο συνέντευξης στον Αλέξη Παπαχελά, που ως αντικείμενο συζήτησης είχε την παρουσίαση του βιβλίου της αυτοβιογραφίας της, που έχει τον τίτλο «Ελευθερία». Το βιβλίο αυτό περιέχει τμήματα και μνήμες των μαύρων ημερών της πατρίδας μας. Τότε που γινόταν οι δήθεν διαπραγματεύσεις με τους κατώτατου επιπέδου πολιτικούς της χώρας μας, ώστε να την μετατρέψουν σε μια τεράστια χωματερή χρεών, μπίζνα ασφαλίστρων κινδύνου κρατικών ομολόγων, και με τα μνημόνια που χάθηκε κάθε εθνική περιουσία, ιδιωτική και δημόσια, αλλά και κάθε οφθαλμαπάτη Ελευθερίας που είχε μείνει στους Έλληνες πολίτες από προηγούμενες διαδικασίες ανάσχεσής της.
Είναι τουλάχιστον ειρωνικός ο τίτλος του βιβλίου της, που σαφώς καταγράφει τα γεγονότα σύμφωνα με τη δική της οπτική και πιθανόν έρχεται για να δικαιολογήσει το άδικο που προκάλεσε στους Έλληνες πολίτες, όταν τους αντιμετώπιζε ως τεμπέληδες και μπαταχτσήδες, ξεχνώντας ότι τους τίτλους αυτούς τους φέρουν αντικειμενικά οι πολίτες της δικής της χώρας. Όμως είναι αδύνατον να δικαιολογηθεί το άδικο. Σαφώς τότε η Άγκελα Μέρκελ αγνοούσε ότι η Γερμανία κατέσφαξε τους Έλληνες τουλάχιστον δύο φορές με τους παγκόσμιους πολέμους. Αγνόησε το γεγονός ότι η χώρα της δεν έχει πληρώσει το κατοχικό δάνειο που έλαβε αναγκαστικά από τη χώρα μας η κατοχική δύναμη το 1941. Αγνόησε το γεγονός ότι η χώρα της ανοικοδομήθηκε από τα ελληνικά χέρια που μετανάστευσαν εκεί, όταν με τα σχέδια εξ Αμερικής, Μάρσαλ και Κούπερ, τα χρήματα τα έβρισκαν και στο δρόμο. Και τελικά είχε πλήρη άγνοια ότι η δική της χώρα ανοικοδομήθηκε, ενώ η Ελλάδα, που την κατέστρεψαν οι κατοχικές δυνάμεις, παρέμεινε τριτοκοσμική, χωρίς νέους και υποδομές.
Κάποιος πρέπει να ενημερώσει την Άγκελα Μέρκελ ότι οι λέξεις στην ελληνική γλώσσα είναι εννοιολογικές και όχι συμπερασματικές. Επομένως, όταν η λέξη «Ελευθερία» μεταφράστηκε στη γερμανική γλώσσα, καθιερώθηκε να σημαίνει οτιδήποτε άλλο από την πραγματική της έννοια. Σημαίνει ότι για την ευημερία της οικίας τους, αυτοί μπορούν να αδικούν, να κλέβουν, να σφάζουν, να καταστρέφουν και μετά να κουνάνε ή και να δείχνουν το δάχτυλο. Αυτή είναι συμπεριφορά βαρβάρων. Όμως θα ήταν άδικο να μην πούμε τι σημαίνει η λέξη «Ελευθερία» και στην ελληνική γλώσσα, διότι μετά από τόσα χρόνια δουλοποίησης των Ελλήνων, η λέξη επίσης αλλοιώθηκε ως έννοια. Πλέον ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι είναι η ασυδοσία και η εκμετάλλευση του άλλου, αρκεί να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του ή και η συγκατάθεσή του για τη δουλοποίησή του. Σε ένα συλλογικό σώμα όμως δεν υπάρχει αυτή η οδός. Δηλαδή αν κάποιος δωροδοκήσει τη διοίκηση του συλλογικού σώματος με συμφωνίες εξαγοράς, αυτό δεν σημαίνει ότι το συλλογικό σώμα δουλοποιήθηκε νομίμως. Εξ αυτού όμως, αποδέχεται τη δουλοποίησή του μέσω πλάνης, διαφθοράς και επιβολής με όπλα, είτε πραγματικά είτε οικονομικά.
Η Ελευθερία είναι αξία και είναι αυτή που θέτει τον άνθρωπο σε ένα λειτουργικό πλαίσιο αρχών, όπου αυτός, εντός αυτού, θα τείνει συνεχώς προς την απεριόριστη δυνατότητα και διαρκή δυναμική αναζήτησης, ώστε να λειτουργεί με τη βούλησή του σε κάθε πράξη του, εντός ενός συστήματος αξιών και αρχών που τον τοποθετούν στη στόχευση και αναζήτηση της νομοτέλειας.
Θα είχε λοιπόν ενδιαφέρον να ρωτήσουμε την κυρία Μέρκελ για την αντικειμενικότητα του τίτλου του βιβλίου της και αν οι πράξεις της αλλά και τα γεγονότα των ημερών που καταγράφει εντάσσονται εντός του πλαισίου της νομοτέλειας. Αν δηλαδή είχαν δίκαιο και έφεραν Ελευθερία οι πράξεις της αλλά και όλων αυτών που πρωταγωνίστησαν αυτές τις μέρες στην καταστροφή και κλοπή της Ελλάδας.
Κανονικά η Μέρκελ θα έπρεπε να ήταν ανεπιθύμητη στη χώρα. Όμως ακόμη οι ίδιοι διοικούν, όπως εκείνες τις ημέρες. Η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε ένα προτεκτοράτο των ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, που δεν ολοκληρώθηκε ακόμη. Πριν ήταν Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν Βυζαντινή και πάει λέγοντας. Έχει χιλιετίες να απολαύσει την ελευθερία της η ανθρωπότητα και ειδικά στον ελλαδικό χώρο. Έτσι σιγά-σιγά, οι ανεπιθύμητοι είμαστε εμείς οι ιθαγενείς στη χώρα μας και τραβάμε για τα ξένα, ώστε από κύριοι του τόπου μας να μετατραπούμε ξανά σε μουσαφιραίους και δούλοι μιας άλλης πολιτείας. Για τον τόπο μας φέρνουν άλλους μουσαφιραίους και πάει λέγοντας. Πάντα η ίδια κάστα να διοικεί, ως να έχουν ακατάσχετο δικαίωμα να αδικούν διαρκώς τον άνθρωπο. Όμως το γεγονός ότι προσπαθεί να δικαιολογήσει το άδικο, μαρτυρά και μια φοβία. Παλαιότερα, μέσα στην έπαρση της, μπορεί να μας έδειχνε ξανά το δάχτυλο.
Και μια απορία που θα έπρεπε να απαντηθεί: αν ο «θηλυκός Χίτλερ» χειροκροτήθηκε από τους παρευρισκόμενους. Είναι μέγιστη ύβρις. Όμως μαθημένοι είμαστε. Κάτι τέτοια πάρτυ οργανώνουν και μετά διατείνονται ότι οι πράξεις τους έχουν τη συγκατάθεση του συλλογικού σώματος. Όμως υπάρχει το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος, όπου ο κόσμος είπε ΟΧΙ στην υποδούλωσή του. Και όταν η συλλογική βούληση μιλήσει, είναι διαταγή Θεού. Και αυτοί που έπρεπε να εκτελέσουν τη διαταγή, έκαναν το αντίθετο. Τώρα θα γευτούν τη θεία δίκη και τα αποτελέσματα των δικών τους επιλογών, όπως τα γευτήκαμε κι εμείς οι πολίτες τόσα χρόνια. Η Δημιουργία είναι φτιαγμένη στο πλαίσιο της Δημοκρατίας και μόνο με την ισχύ της Δημοκρατίας μπορεί να δημιουργεί νομοτελειακά και στη μεσότητα, και όταν κάποιοι εντός αυτής λειτουργούν αντιδημοκρατικά, τότε οι προβολείς πέφτουν πάνω τους. Επομένως, όπως σε κάθε σώμα υπάρχουν τα λευκά αιμοσφαίρια που σταματάνε τις μολύνσεις, έτσι και στο σώμα της πολιτείας υπάρχουν μηχανισμοί ασφαλείας. Όμως επειδή τα πάντα εναπόκεινται στην ελεύθερη βούληση, μένει να δούμε πότε οι πολίτες θα αντιληφθούν ότι είναι οι φύλακες και ο μηχανισμός ασφαλείας στη φυλακή και όχι οι φυλακισμένοι.
DimLoup