Κατά 52.737 εκατομμύρια ευρώ αυξημένο το χρέος της Νέας Δημοκρατίας για το έτος 2024, σύμφωνα με τον νέο υπολογισμό του κόμματος που δημοσιεύτηκε στις 31 Ιουλίου. Έτσι το νέο νούμερο χρέους που διαμορφώνεται, ανέρχεται στο ποσό των 541.866 εκατομμυρίων ευρώ (ενώ το 2023 αυτό ήταν 487.849 εκατομμύρια ευρώ) εκ των οποίων τα 530.998 είναι υποχρεώσεις του κόμματος που έχουν προκύψει από δάνεια στις τράπεζες.
Αυτό, κατά τις δηλώσεις της κυβέρνησης και του κόμματος, θεωρείται ορθή οικονομική πρακτική, ενώ παράλληλα δηλώνεται ότι είναι βιώσιμο το χρέος, ενώ αυξάνεται ως μέγεθος παρότι εμφανίζονται μειωμένα τα λειτουργικά κόστη. Αυτό το επιχείρημα σαφώς και δεν δύναται να ληφθεί σοβαρά υπόψιν κάθε νοήμονος πολίτη που γνωρίζει στοιχειώδη αριθμητική τρίτης δημοτικού. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα χρεοκοπημένο κόμμα (όπως είναι και το ΠΑΣΟΚ) και αποτελεί υποχείριο των πιστωτών του, που το χειραγωγούν και το εντέλλουν για τις πολιτικές κατευθύνσεις που δρομολογεί στην πολιτεία μας ως κυβέρνηση.
Είναι παράδοξο να στηρίζουν οι πολίτες ένα πολιτικό κόμμα που δεν θα εφαρμόσει τη βούληση των πολιτών στη διοίκηση που ανέλαβε αλλά τη βούληση του τραπεζικού συστήματος που το συντηρεί και δεν καθιστά απαιτητά τα χρήματα, όπως συμβαίνει με τους πολίτες που εν ριπή οφθαλμού χάνουν τις περιουσίες τους για οφειλές πολύ μικρότερες του χρέους αυτού του κόμματος. Είναι σαφές λοιπόν ότι το κόμμα αυτό είναι εργαλείο των τραπεζών. Και πρέπει κάποτε να δούμε ως πολίτες το αν είναι ορθό να επιτρέπεται σε νομικά πρόσωπα, τράπεζες και εταιρείες να εμπλέκονται στην πολιτική, να τη διαμορφώνουν, να χειραγωγούν και να υποδουλώνουν τον πολίτη ως να έχουν αυτά πολιτική βούληση. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσουν και δικαίωμα ψήφου τα φαντασιουργήματα που ονομάσαμε ως νομικά πρόσωπα και εταιρείες καταργώντας το δικαίωμα ψήφου από τον πολίτη; Ένα πολύ σοβαρό θέμα που πρέπει να εξεταστεί στο μέλλον διότι αυτό συμβαίνει πλαγίως και δίνει αποτελέσματα που δεν συνάδουν με το όφελος των πολιτών και της πολιτείας.
Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα είναι το ότι εκ του καταστατικού της Νέας Δημοκρατίας, άρθρο 35, απαγορεύεται ο τραπεζικός δανεισμός. Αυτό σημαίνει ότι το κόμμα παρανομεί απέναντι στα μέλη του αλλά και στην πολιτεία. Αυτό διότι το δικαίωμα σύστασής του το έλαβε από την πολιτεία σύμφωνα με αυτό το καταστατικό που κατέθεσε. Αν αυτό δεν τηρείται, τότε δεν εκτελεί ορθά την πολιτειακή λειτουργία για την οποία του δόθηκε το δικαίωμα σύστασής του. Επομένως, τίθεται ζήτημα νομιμότητας και οι εκκαθαριστές της δικαιοσύνης θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν πιάσει δουλειά. Τα χρήματα που έχει δανειστεί το κόμμα είναι των πολιτών που οι ίδιοι τα δάνεισαν στις τράπεζες με τις κεφαλαιοποιήσεις και ανακεφαλαιοποιήσεις. Το παράδοξο μεγαλώνει εάν τεθεί το ζήτημα των εγγυήσεων με αέρα που έλαβαν οι τράπεζες για να δανείσουν αυτά τα ποσά στο κόμμα. Αυτό διότι το κόμμα δεν παράγει κάτι ουσιώδες για την πολιτεία εκτός από ρουσφέτι και πελατειακές σχέσεις των μελών του με την κρατική διοίκηση που αναλαμβάνει το κόμμα ως κυβέρνηση. Ο καθείς αντιλαμβάνεται τα θέματα που αναδεικνύονται και πλέον δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από το χαλί, όπως στο παρελθόν, διότι έχει χαθεί κάθε έλεγχος και αιδώς.
Το ερώτημα που τίθεται έχει ως εξής. Έχει ανάγκη η δημοκρατία τα κομμάτια αυτά ή αυτό το σύστημα καταστρατηγεί την ουσία της δημοκρατίας; Η δημοκρατία δεν είναι κάτι άλλο πέραν της εκτέλεσης των δημοκρατικών αποφάσεων των πολιτών που ελήφθησαν με ελεύθερη βούληση, πλήρη στοιχεία και λογικό σχεδιασμό. Ο ορθά δομημένος κρατικός μηχανισμός λαμβάνει τις εντολές και εκτελεί. Επομένως το ερώτημα απαντάται. Καταστρατηγείται κατάφορα η δημοκρατία από αυτό το σύστημα και αυτό πρέπει να παύσει. Τα κόμματα πρέπει να παύσουν ως θεσμός, οι οικονομικές υποχρεώσεις που κακώς δημιουργήθηκαν πρέπει να γίνουν απαιτητές από τα μέλη τους, να αξιολογηθούν τα πεπραγμένα, η διαφθορά και η διάλυση που έχουν φέρει και οι υπεύθυνοι να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη προς τιμωρία και επανόρθωση. Όποιοι μπορούν. Οι υπόλοιποι θα πρέπει να απομακρυνθούν από το σώμα της πολιτείας διότι το βλάπτουν.
Η δημοκρατία έχει πολίτες που μετέχουν της πολιτείας τους και αποφασίζουν επί των αποφάσεων και όχι μόνο περί των προσώπων. Τα πρόσωπα που εκλέγονται από τους πολίτες, επιλέγονται για να εκτελέσουν την απόφαση του συλλογικού σώματος της πολιτείας και όχι τη βούληση του προέδρου ενός κόμματος ή ενός παρακρατικού μηχανισμού που δημιουργεί το κόμμα και κλέβει τη βούληση των πολιτών. Η δημοκρατία χρειάζεται και δημιουργεί πολίτες και όχι υπάκουα δουλοπρεπή ανθρωπάρια που έχουν χάσει κάθε επαφή με τη φυσιολογία τους.
DimLoup