Στις 4 Φεβρουαρίου στην Αθήνα έγινε το δέκατο ετήσιο συνέδριο της ΕΛΛΟΚ (της ελληνικής ομοσπονδίας καρκινοπαθών) λόγω της παγκόσμιας ημέρας καρκίνου. Στην συζήτηση συμμετείχαν ο γενικός γραμματέας επικοινωνίας και ενημέρωσης Δημήτρης Κιρμικίρογλου, η πρόεδρος του ΑΠΕ- ΜΠΕ Αρια Αγάτσα και ο πρόεδρος του ΕΛΛΟΚ Γιωργος Καπετανάκης. Στις αναφορές που έγιναν τόνισαν ότι κάποιες λεκτικές αναφορές στην νόσο και στερεότυπα επηρεάζουν αρνητικά τους ασθενείς και το οικογενειακό τους περιβάλλον. Αποφάσισαν ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας νέος κώδικας συμπεριληπτικού λόγου και δεοντολογίας με πρακτική ισχύ χωρίς να είναι τυπικός. Να δημιουργηθεί ένα νέο εκφραστικό οπλοστάσιο, που θα αναφέρεται στην νόσο, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία των πασχόντων και των οικείων τους. Ως παράδειγμα αναφέρθηκαν σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες από άλλες χώρες όπως η Αγγλια και Η.Π.Α. .
Είναι να απορεί κανείς αν αλλάζει κάτι όσον αφορά την κρισιμότητα και την ιατρική αντιμετώπιση της νόσου του καρκίνο με αυτές τις λεκτικές αλλαγές.
Όταν ένας εκπρόσωπος τύπου ή υπουργός υγείας ακόμα και τα ΜΜΕ καλούνται να ενημερώσουν τους πολίτες, γύρω από θέματα υγείας και σοβαρές ασθένειες, παίζουν σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Χρησιμοποιώντας την υπερβολή κινδύνων με τίτλους όπως φονικός ιός π.χ. covid, άγνωστες μεταλλάξεις ή ασθένεια μάστιγα, δημιουργούν ανησυχία φόβο και άγχος με αποτέλεσμα την χειραγώγηση.
Έτσι γίνεται μια επιλεκτική πληροφόρηση μειώνοντας τα όποια θετικά στοιχεία όπως πρόοδος ιατρικής, ποσοστά ανάρρωσης και τρόποι πρόληψης πού αναφέρονται σε δεύτερο χρόνο. Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων οι οποίοι ζουν με έναν μόνιμο φόβο, θεωρώντας ότι δεν έχουν τον έλεγχο της υγείας στην ζωή τους. Σημαντικό ρόλο σε αποφυγή όλων αυτών παίζει η κριτική σκέψη του καθενός και η διασταύρωση πληροφοριών.
Σε μία σοβαρή ασθένεια όπως είναι ο καρκίνος, που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους ανά την υφήλιο αλλά και στην χώρα μας και με το υπάρχον σύστημα υγείας, έχουμε αυξημένο ποσοστό θανάτων. Όταν η πολιτεία απαξιώνει τις υπάρχουσες δομές υγείας με ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με λιστες αναμονής έως και τρεις μήνες, με παλιό εξοπλισμό και μηχανήματα, με επακόλουθο να προωθεί τους ασθενείς στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι όποιος έχει χρήματα μπορεί να θεραπευτεί, ενώ όσοι δεν έχουν περιμένουν, με κόστος την ίδια την ζωή τους. Έτσι καταλήγουμε ότι αυτό δεν είναι δίκαιο σύστημα υγείας για τους πολίτες του. Είναι σύστημα διαλογής. Δυστυχώς στην Ελλάδα με τις υπάρχουσες πολιτικές, η πρόληψη γιά την υγεία έχει γίνει προσωπική μέριμνα του κάθε πολίτη με υπέρογκο κόστος. Ένα σύστημα άνισο και άδικο πρός τους πιο φτωχούς, που δηλώνει ψευδώς επιτυχημένο.
Δεν παραγνωρίζουμε και τον υποκειμενικό παράγοντα του ατόμου, που παίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της νόσου του καρκίνου. Στην ουσία είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα. Ο τρόπος ζωής, κάπνισμα, ακατάλληλες τροφές, γεμάτες φυτοφάρμακα, που και εδώ ευθύνεται το κράτος για την παροχή αυτων των τροφών, σε συνδυασμό με το χρόνιο στρές και άγχος συνδεόμενο με την επισφαλή εργασία και ανεργία, τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε όλοι, την συνεχώς αυξανόμενη ακρίβεια αγαθών, έχουν ως αποτέλεσμα την αδυναμία του οργανισμού, δημιουργώντας εύφορο έδαφος για την ύπαρξη της ασθένειας.
Ομως ας μην γελιόμαστε, ο καρκίνος δεν είναι μόνο ιατρικό πρόβλημα. Είναι κοινωνικό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα. Όταν το κράτος επενδύει σωστά στην υγεία του πολίτη με ισότητα και πρόληψη τότε σώζονται ζωές, διαφορετικά μετράμε απώλειες. Σε ένα εθνικό σύστημα υγείας μεγάλο ρόλο παίζει η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και τα δωρεάν προγράμματα ελέγχου ( μαστογραφίες, τεστ PAP, κολονοσκοπήσεις, PCA κ.α), παράλληλα με ψυχολογική υποστήριξη τόσο σε ασθενείς όσο και στους οικείους του για την αντιμετώπιση της όποιας σοβαρής ασθένειας. Επίσης η κοινωνική υποστήριξη είναι σημαντική, με χρηματοδότηση από το κράτος, λόγω απώλειας εργασίας ή του εισοδήματος του.
Δεν παραγνωρίζουμε ότι γενικά ο άνθρωπος επιβιώνει εκτός της φυσιολογίας του, σε ένα επιβαρυμένο κλίμα από ψεκασμούς παντός είδους, μία διατροφική αλυσίδα πλήρως εξαρτώμενη από φυτοφάρμακα χωρίς φυσιολογική ανάπτυξη των προϊόντων. Με τους υδάτινους πόρους της χώρας ελεγχόμενους και με προσμίξεις διαφόρων φαρμάκων, όπως το βλαβερό χλώριο, που τεχνηέντως επέβαλλαν, υποτίθεται για την προστασία του ανθρώπινου οργανισμού. Όλα αυτά και σε συνάρτηση με τα φάρμακα και τις παρενέργειες που προκαλούν στον οργανισμό κάθε υγιούς ατόμου, επιφέρουν σοβαρές ασθένειες.
Βλέπουμε λοιπόν ότι επιβάλλεται η αλλαγή συνθηκών ζωής του Έλληνα πολίτη. Ασφάλεια αντί φόβου, σταθερή και όχι επισφαλής εργασία , ψυχική υγεία, και ένα εθνικό σύστημα υγείας πλήρως καταρτισμένο, για την αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών όπως ο καρκίνος,που δεν είναι βιολογικό γεγονός, αλλά ο καθρέφτης της κοινωνίας ενός κράτους.
Σε ένα ευνομούμενο κράτος, που λειτουργεί με αρχές και αξίες ισονομίας, ισότητας, δικαιοσύνης, αξιοκρατία χωρίς ταξικές διαφορές, κύριο μέλημα του είναι η ευημερία των πολιτών του. Φροντίζει το σύνολο της κοινωνίας να ζει σε ένα υγιές περιβάλλον με ελληνική μεσογειακή διατροφή και με το νερό όπως το προσφέρει η μητέρα φύση. Η ύπαρξη νοσοκομείων πλήρως εξοπλισμένων με ιατρικό και εξειδικευμένο προσωπικό ώστε ο πολίτης να αισθάνεται ασφαλής και ήσυχος ότι θα τύχει της απαραίτητης προσοχής και θεραπείας. Να υπάρξει ένα συγκρότημα εργοστασίων που θα παράγουν φάρμακα, φυτικής προέλευσης και τεχνικής φαρμακολογίας πιό κοντα στην φυσιολογία του ατόμου. Ειδικές εγκαταστάσεις που θα ασκούνται εναλλακτικές μορφές θεραπείας, υδροθεραπεία, φυτοθεραπεία, αρωματοθεραπεία κ.α.. Ειδικά θεραπευτήρια, για ψυχικά ασθενείς και εξαρτημένους από διάφορες ουσίες, με υποστηρικτικά κέντρα για την επανένταξη τους και πάλι στην κοινωνία. Καταλήγοντας συμπεραίνουμε και πάλι ότι η ευθύνη των πολιτών είναι μεγάλη, που με την ψήφο τους επιλέγουν άτομα τα οποία είναι κατώτερα των περιστάσεων στην ανάληψη θέσεων ευθύνης για το κοινό καλό, όπως είναι η ευημερία και η υγεία του κοινωνικού συνόλου.
ΕΧΕΜΕΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ