Το φετινό θέμα της έκθεσης όπου πάνω σε αυτό κλήθηκαν οι μαθητές να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους κατά τη διαδικασία των πανελληνίων 2025, ήταν η ίδια η δημιουργικότητα. Οι μαθητές κλήθηκαν να αναπτύξουν τους λόγους για τους οποίους το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και ποιους τρόπους επιλέγουν να την εκφράσουν οι μαθητές στην καθημερινότητά τους. Κάτι που αποτελεί τουλάχιστον μία επίσημη παραδοχή του ίδιου του εκπαιδευτικού συστήματος στο ότι σκοτώνει τη δημιουργικότητα, και μέσω της αναγνώρισης της φονικής του πράξης ρωτά τα θύματα πώς μπορεί να αλλάξει αυτό.
Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι εν τι πάσι γνωστό ότι λειτουργεί ως ένα εργοστάσιο προγραμματισμένων ανθρώπων. Δημιουργεί παπαγάλους. Ως ένα εκκολαπτήριο αυριανών υπαλλήλων ενός καθεστωτικού μηχανισμού και που σαφώς αυτοί δεν θα πρέπει να βαίνουν σε πρωτοβουλίες. Έτσι κάθε δημιουργική διάθεση καταλήγει να είναι υπό έλεγχο και μέριμνα ώστε άμεσα να κλαπούν οι δημιουργίες και να ενταχθούν ως εργαλείο στην εργαλειοθήκη αυτού του καθεστώτος που ζούμε. Από τέτοιες «ευρεσιτεχνίες» και επιστήμονες που έχουν συλλεχθεί από αυτό το σύστημα έχουν προκύψει αρκετά νέα προβλήματα στον άνθρωπο, αντί να λυθούν τα ήδη δημιουργημένα. Γιατί και το κατάλληλο πρόβλημα που βολεύει το καθεστώς, είναι δημιουργία. Εντομοφαγία, κλιματικές κρίσεις και δήθεν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εμβόλια RNA κ.τ.λ. έχουν προκύψει ως λύσεις από δεξαμενές σκέψης δήθεν ελεύθερες και δημιουργικές που βγήκαν από τέτοια εκπαιδευτικά συστήματα.
Στην ουσία του πράγματος, δεν υπάρχει εκπαίδευση αλλά προγραμματισμός και επιβολή, διότι δεν υπάρχει δημοκρατικότητα εντός αυτού του συστήματος. Δεν υπάρχει εκπαίδευση γιατί υπάρχει η διδαχή. Δεν υπάρχει το καθορισμένο αξιακό σύστημα που θα λειτουργεί κατά τη φυσιολογία του ανθρώπου και πάνω σε αυτό να εκπαιδεύονται εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι ώστε να μπαίνουν μετέπειτα ως σύνολο σε μία δημιουργική ανελικτική διαδικασία. Υπάρχει ένας επιβαλλόμενος δογματισμός στο υλικό της διδαχής που παράγει απλά νέες δογματισμένες μηχανές που θα στελεχώσουν, χωρίς οι ίδιοι οι νέοι φοιτητές αλλά και αυριανοί επιστήμονες να το ξέρουν, μία κρεατομηχανή ενός καθεστώτος. Αλίμονο στον εκπαιδευτικό και επιστήμονα που θα ξεφύγει από τα πρωτόκολλα παραγωγής δούλων του Υπουργείου Παιδείας και αλίμονο στον μαθητή που θα αντιδράσει σε αυτά. Και όλοι ψάχνουμε το μεγάλο ζητούμενο. Την καινοτομία.
Ένας βασικότατος πυλώνας σε κάθε οικονομία είναι ο τομέας της καινοτομίας. Εξ ορισμού αυτός παράγει αποτελέσματα όταν το ανθρώπινο δυναμικό είναι νοήμον, καταρτισμένο και εξοπλισμένο με τα απαιτούμενα εργαλεία για τη δημιουργία της ιδέας. Και σαφώς, κανείς δεν μπορεί να πει ότι οι σχολικές και πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις είναι εξοπλισμένες, πέραν του ότι δεν αποπνέουν την απαιτούμενη αισθητική που θα διαιωνίσει τη νόηση. Πέραν τούτου, από την πολιτεία δεν γίνεται καμία δράση για την ανάπτυξη της καινοτομίας, πρωτίστως για την προηγούμενη γενιά που ενεργεί σε ένα στείρο περιβάλλον και που αυτή αποτελεί και την πύλη εισόδου στην καινοτομία για τους νέους καινοτόμους ανθρώπους. Επομένως δεν λείπει η δημιουργικότητα από τους μαθητές και τους καθηγητές αλλά το κατάλληλο δημιουργικό περιβάλλον, τα μέσα και το αξιακό πλαίσιο που θα βοηθήσει την εκπαιδευτική κοινότητα να παράγει δημιουργικούς πολίτες.
Τα άτομα νεαρής ηλικίας τείνουν παρότι δεν έχουν εμπειρίες, να είναι ευρηματικότατα, δημιουργικότατα και πιο δραστήρια από τα μεγαλύτερα άτομα. Η ζωντάνια, η ενέργεια και η ασμίλευτη ορμή τους είναι το ποιοτικότερο υλικό δημιουργίας. Επομένως πριν το ερώτημα της δημιουργικότητας τεθεί στα παιδιά σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που σκοτώνει τη δημιουργικότητα, θα έπρεπε να τεθεί σε αυτούς που εκπαιδεύουν, με ένα πρόσθετο θέμα συζήτησης. Τη δημιουργικότητα του πολιτικού συστήματος διοίκησης. Διότι παρατηρούμε ότι στην απάτη, στη λαμογιά και στο κουκούλωμα είναι και καινοτόμοι και ευρηματικότατοι. Στο πώς θα μαζέψουν την παιδεία ώστε να βγάζει πολίτες, δεν το ξέρουν ή δεν το θέλουν. Άρα το σύνολο των πολιτών πρέπει να δημιουργήσει αλλά και να καινοτομήσει παγκοσμίως. Αλλάζοντάς τους.
Dim Loup